008

کشنده ترین نزاع دنیا جنگ میان عقل، دل و وجدانه!! چون در هر صورت تو کشته خواهی شد!

007

نسل دست های آلوده...قلب های زخم خورده! ... تجربه های گران!! نسل حس نرمی ساحل و سختی سنگ!! نسل سرکش... نسل من (نسل کد ملی 007)!

006

گوگل پلاس یعنی جایی از گوگل که جوان ها در آن پلاس هستند؟

005

به آدم هایی که بزرگترین پیروزیشون تو زندگی زودتر سوار شدن به مترو و اتوبوس برای نشستن روی صندلیه! نمیشه گفت نظم رو رعایت کن و هل نده!!

004- شغل های مجازی

بهش می گم: شغلت چیه؟؟
می گه: می شینم لایک های عکس های دختر ها رو میشمرم... آمارشونو به دوست پسراشون می دم

دیوار.... مروری بر بهترین آهنگ های داریوش

یه دیواره، یه دیواره
که یه عمر آزگاره
اونورش همیشه بن‌بست
اینورش هیچی‌ نداره

یه طرف همه سیاه و
یه طرف همه سفیدیم (یه طرف همه سیاه و یه طرف همه سفیدن....رو به روی هم یه عمره ما رو دارن بازی می دن )
این طرف ریشه نداریم
اون طرف ریشه بریدیم

اگه از دیوار خونه (خونه این خونه ویرون... واسه من هزارتا خاطره داره)
چشممون جدا نمی‌شد
یه درخت پیر انجیر
همه چیز ما نمی‌شد

بسکه زندگی‌ نکردیم
وحشت از مردن نداریم
ساعتو جلو کشیدن
وقت غم خوردن نداریم

برای اون یه وجب خاک
همه دنیامونو دادیم
ما برای بوی گندم (بوی گندم مال من هرچی که دارم مال تو)
خیلی‌ چیزامونو دادیم

هیشکی یادمون نداده
خنده هامونو ببینیم
این فقط درد وطن نیست
ما تو غربتم همینیم

اینور‌ و اونور دیوار
درد ما هنوز همونه
آی‌ شقایق ما جماعت (شقایق اینجا من خیلی غریبم ....اخه اینجا کسی عاشق نمیشه)
دردمون از خودمونه

تو همه خاطره هامون
حق دشمن مرده باده
حتی راه دشمنی رو
هیشکی یادمون نداده

یه دیواره، یه دیواره
که یه عمر آزگاره
اونورش همیشه بن‌بست (میون این همه کوچه که به هم پیوسته...کوچه قدیمیه ما کوچه بن بسته)
اینورش هیچی‌ نداره

از عذاب این قبیله
هممون خون از هم بریدیم (قبیله یعنی یه نفر ... هم خونی معنا نداره... هم بستگی خوابیه که تعبیر فردا نداره)
حسّ همخونی نداریم
چون قبیلمونو دیدیم

ما که تو زمزمه هامون
هی‌ به داد هم رسیدیم (ای به داد من رسیده... توی لحظه های تردید...ای چراغ مهربونی ... تو شب های وحشت من)
یکی‌ یادمون بیاره
کی‌ به داد هم رسیدیم

تو هجوم این همه حرف
هر جوابی یه سقوطه
تو بگو هرچی‌ که میخوای
من که سنگرم، سکوته (آخرین سنگر سکوته...خیلی حرف ها گفتنی نیست)

من ميلادم متولد ماه مهر ؛ پر از مهر و پر از احساس ، آرام و ساکت مثل يک برکه ، برکه اي در اتشفشان گرم گرم ؛
لب به لب ماهي هام ، هم نفس ، ترانه دريا سر مي دهيم .
صبح ها آسمان را به پابوس ماهي ها مي برم و شب ها ستارگان را شب چراغ ضيافت مهتابيشان مي نهم.
اما واي به روزي که بتپد اتشفشان
مي خروشم مي شوم رود مي روم تا دريا.
من 65 ام ، سالي که جنگ بود و وحشت ؛ گوئي ميلاد اضطراب بود آمدنم !
کمتر از سه سال داشتم که براي هميشه در ذهنم تصوير زشتي از بمباران خانه کوچکمان ثبت شد . نقش يادگاري از جنگ باطل ، جنگ سوخته و چه زود گذشت ...
من ايرانيم با 2564 سال فرهنگِ عشق و آزادي ، مغرور و پر غرور ، خودبين و خودباور ولي نه خود پرست و خود خواه
من وطن پرستم و وطن خواه
با دماوند مي خندم و با لوت مي گريم
غرورم به کورش کبير و منشور هخامنشي
غرورم به شيرين عبادي و دکتر حسابي
غرورم به فردوسي و زبان پارسي
غرورم به شهر سوخته است و نسل سوخته

من مسلمانم بيش از 1400 سال زيسته ام اما همچنان 7 ساله ام در خلوتم خدا را احساس مي کنم و از روز حساب مي ترسم، عاشق مولاي متقين و بيزار از ضحاک دين
بيزارم از زبان عربي آنجايي که ايراني بودنم را تهديد مي کند
پندارم همه نيک است ، نه بدبينم ، نه بدخواه ، چه زيبا روزي است که همه نيک ببينند و نيک خواهند و نيک پندارند ؛ ارمانم گفتار نيک است و رويايم کردار نيک با همه و از سوي همه
من زنده ام آموخته ام در زندگي هستي داشته باشم نه وجود.
مي خواهم ميلاد تفکرهاي نو ، ابتکارات نو و پيشرفت هاي نو در ساده ترين و پيچيده ترين بند هاي اين زندگي نا هموار باشم
من آزادم ؛ که بدانم و بخوانم و ببينم که بينديشم و بپندارم
که چه گويم و چه خواهم و چه کنم و اين حق من است
همه آزاديم تا به آن جا که ازاديمان زندان ديگران نباشد .
من جوانم خوش بين و اميدوار پر شور پر نشاط هميشه مي خندم و مي خندانم بيزارم از ايران غم زده و مردگان دونده
من بيداديم متولد 81 گرم و صميمي ، يک دل و يک فکر
سپيد با پايه هاي محکم چوبي مثل بوم نقاشي ، صاف و براق مثل رنگ روغني
يک دل و يک رنگ در کنار هم مثل آوند هاي يک درخت
من تو ام با دردي مشترک و اميدي مشترک و راهي مشترک و اينک کلاسي مشترک با هدف ساختن اينده اي روشن اما مشترک
با تشکر بدرود

003- شغل های مجازی

بهش می گم: شغلت چیه؟ 
میگه: برای فیس بوک دوستام استتوس می سازم هرکدوم 1000 تومان می فروشم

002- شغل های مجازی

بهش می گم: شغلت چیه!؟؟
میگه :مدیر یه صفحه ام تو فیس بوک

قصه های شیخ ممد و فرنگ

گویند در سنه آغازینِ دهه آخرِ صده‌ی 14 هجری ممد نامی زندگی می نمودندی که از عجایب خلقت دوران بوده و در وصف او بسیار سخن ها گفته اند!! از جمله شگفتی‌های وی می‌توان به برنامه‌های شگفت انگیزش در فصل صیف اشاره نمود!!
شیخ ممد بسیار علاقه مند به تصویر برداری بوده و جمله یاران ایشان را جز در حال تصویر برداری ندیده اند!
نقل است که ممد به فصل گرما چون رسیدندی برنامه ای رو نمودندی و جمله یاران را کف بر نمودندی! و از آن جمله می‌توان به برنامه ایشان در سفر به عسلویه و بوشهر در تابستان اشاره نمود!! خوشبختانه به لطف دستگاه تصویر برداری شیخ و اهتمام ایشان به این امر از این واقعه مدارک بسیار موجود می باشد!
اما آنچه که باعث شد تا ممد بیش از پیش مورد توجه یاران قرار بگیرد پیچاندن عده ای از دوستان و سفر به سرزمین ژرمن ها بود!!
در تکیه کاغذی که از آن دوران به یادگار مانده است به گوشه ای از این سفر تاریخی اشاره شده است که آن را عینا نقل می کنیم:
شیخ ممد از اهالی ری (تهران فعلی) بود و به واسطه توانایی فراوانی که در پیچاندن داشت در دیار اریایی ها برای خود شهرتی کسب نموده بود! اهتمام ایشان به امر پیچش دوستان تا آنجا بود که هر روز از خروس خوان تا بوق سگ خبری مبنی بر پیچیده شدن یکی از دوستان توسط ایشان در جراید اینترنتی درج می گردید! اما آنچه در این پاره کاغذ می خواهم جهت روشن شدن آیندگان نقل کنم شرح سفر ایشان به فرنگ می‌باشد!
گویند که روزی از روزها شیخ همراه عده‌ای از یاران در سفره‌خانه ‌ای جمع گشته و بساط قلیان و کباب تابه‌ای فراهم بود! که در آن میان کاشف به عمل آمد که شیخ برای امسال تابستان خود نیز همچون تابستان‌های گذشته برنامه‌ای بس خفن تدارک دیده که جمله یاران را در آن پیچانده است! شیخ برنامه خود برای تابستان را سفر علمی به دیار فرنگ اعلام نمود! و شیخ فرشاد (از یاران با وفای شیخ ممد) از این سخن شیخ شگفت زده گشته برآشفت که مالیاتی این چه روشی است که تو در پیچاندن دوستان در پیش گرفته ای و شیخ در مقام پاسخ در آمد که چون ظرفیت پذیرش کم بود نگفته ام تا جای خود را از دست ندهم! و جمله یاران از این حرف شیخ متاثر گشته به شدت نعره زدند و سر به میزها همی کوفتند!
چون روز سفر فرا رسید و ممد به ایستگاه طیاره رفت و چون وارد دروازه (گیت) گشت نوای بیب برخاست و چون ممد را گشتندی بسیار ثبات تصویر (موبایل و دوربین) و خاطر الکتریکی (مموری) از او یافت شدندی!! گویند که ممد انگیزه ثبت تصاویر را بهانه آورده و با وعده ناهار در غذاخوری بزرگمهر سر مامورین را شیره مالید!
چون شیخ از این بلا سر به سلامت برد و به دیار فرنگ رسید ثبات تصویر خود از غلاف خارج نموده و شروع به ثبت لحظه های این سفر تاریخی نمود! از آن روز یاران همراه شیخ او را به جز در حالت تصویر برداری و بارگذاریه تصاویر در اینترنت ندیدندی!
شیخ آنچنان بار سنگین به جای گذاشتن منابع خوب تاریخی از این سفر را بر دوش خود احساس می نمود که حتی در هنگام اجابت مزاج نیز دست از این کار نمی کشید و از آن لحظه های تاریخی (!) تصاویر خوبی در دست باستان شناسان است! در کاوش های اخیر این علاقه مندان به سفر شیخ عکس هایی به دست آمده که شیخ در بالین نیز دستگاه تصویر برداری در بغل داشته و از لحظات تاریخی خواب خود نیز در حال عکس برداری است که اصالت این عکس ها هنوز به تایید سازمان ملل نرسیده است!
نقل است ممد در اجابت نیاز یکی از رفقای دیرینه اش جهت تهیه پاپوش فوتبال عمیقاً وی را پیچاند و با اینکه بیش از 4 روز از سفرش نمی گذشت به لابه افتاد که بحران مالی دارد و در تهیه طعام روزانه نیز دچار مشکل گشته! وانگهی همچنان با تهیه تصاویر متعددی از گردشگاههای شهرهای مختلف دیار فرنگ جمله یارانِ وی انگشت حیرت بر دهان گزیدند و هیچ گاه معلوم نشد که هزینه این سفرها از کدام خزانه تامین گشته است!
هنوز بر کاوشگران پوشیده است که علاقه شیخ جهت گرفتن عکس همراه با انثیه در دیار فرنگ از کجا ناشی می شود اما حدس زده می شود که شیخ از آن جهت این کار را می نمودندی که به فردا که بازگشتندی به رفقیان قپی آمدندی که : آره! ما اینیم و در جلب دخترکان دیار فرنگ نیز بسی توانمند!
در ادامه به شرح برخی از عکس های بدست آمده از ایشان می پردازیم:

در این عکس شیخ که در دیار خود فقط از ماشین شخصی استفاده می نماید از اتوبوس استفاده نموده و خر کیف شده است   

منظور از این عکس حضور شیخ در توده‌های مردم و مردمی بودن ایشان می باشد

 

این عکس ها از جمله عکس هایی است که شیخ برای قپی آمدن گرفته است! (در عکس آخر شیخ کیفیت را فدای کمیت نموده است)

این هم تعدادی از دستگاه های عکس برداری شیخ می باشد